spacerkowo.

osiemnastka...

O matko, nie wiem już co robić, moja osiemnastka stoi pod wielkim znakiem zapytania :/ miejmy nadzieje że się wszystko wyjaśni i będzie zorganizowana. Muszę z mamą na spokojnie porozmawiać, powiedzieć co i jak jest na rzeczy i jak wszystko wygląda i może nie będzie żadnych przeszkód.
W końcu to tylko ze mną by było 12-13 osób, a i tak nie wiadomo czy by wszyscy przyszli. Kasy trochę mam, powinno starczyć. Od rodziców kasy nie chce brać bo i tak nie mają z czego dać.
Jutro albo w niedziele z nią pogadam, oby poszło dobrze, trzymać kciuki za mnie tylko :)

do zobaczyska :*

natrętne myśli.

O matko! Za dużo tych myśli. Dlaczego ciągle coś staje na drodze do pełni szczęścia. Zawsze muszą być jakieś zmartwienia, problemy i w ogóle. Dlaczego tyle myśli krąży mi w głowie.
Jeszcze wczorajsze to pytanie na asku, "czy boję się związków heteroseksualnych?"
Nie wiem już sama, ale przez nie stwierdzam, że coś musi być. Chciała bym mieć chłopaka, ale jak już z jakimś piszę, rozmawiam to jeszcze jest spoko. Ale jak już zaczyna być coś na rzeczy to robię się jak żółw który chowa się w swoja skorupkę i próbuje się schować przed całym światem. Tak boję się, jeżeli miała bym czegoś doświadczyć, ale i z drugiej strony tak bardzo bym chciała czegoś takiego doznać.

Spodenki.

OMG, ale te prakty są nudne. mam nadzieje że jutro będzie deszcz i nie będę musiała iść.
No ale mniejsza, weszłam tu by pokazać wam moje spodeneczki :D